Contact
Gesprek aanvragen
telefoon
085-0824430

Wij vroegen aan de directrice om wat te schrijven over het ontstaan van WOPiT. Hierover schreef zij onderstaand verhaal.

Nadenkend over die vraag werd ik meegenomen tot meer dan 15 jaar terug in de tijd. Hoewel het eerste wooncluster in 2011 werd opgeleverd waren er al sinds 2006 een aantal ouders actief om een beter woon- en leefomgeving te creëren voor hun volwassen kinderen met een psychiatrische diagnose. Zij hadden een Stichting opgericht die ze WOPiT noemden, wonen en psychiatrie in Twente. Eén van die kinderen had aangegeven er verdriet van te hebben dat zijn ouders in een mooi huis woonden terwijl hij zich, met zijn kwetsbaarheid, maar moest zien te handhaven in een klein kamertje binnen een instituut met weinig eigen regie en toekomstperspectief. Ook de andere ouders waren ontevreden over de woon-, leef- en zorgsituatie van hun volwassen kinderen. Ze waren ervan overtuigd dat hun kinderen door het stigma van psychische kwetsbaarheid in slechtere woningen kwamen met ondoelmatige ondersteuning.

De liefde voor hun kinderen en hun eigen vorderende leeftijd  gaf hun de drive om te streven naar een andere toekomst, een mooie woonomgeving waar mensen met een ondersteuningsbehoefte i.v.m. psychische kwetsbaarheid hun leven konden leven op een manier die ze zelf wensten, daarbinnen te kunnen groeien en bloeien en met hulp en goede buren nabij indien het leven te ingewikkeld werd om alles alleen te doen.

De woonomgeving moest herstel stimuleren en het gevoel van eigenwaarde, veiligheid en geluk vergroten. Deze ouders hadden het netwerk om dit te realiseren, als oud-directeur van een woningcorporatie en een ander van een architectenbureau, de rest met bestuurlijke ervaring wisten ze de wegen te vinden om partijen enthousiast te maken voor hun plan.

In 2009 werkte ik als coördinator bij Zorgboerderij de Tukkerij, deze hadden we opgezet volgens de principes van de SRH (systematisch rehabiliterend handelen, later steunend relationeel handelen).

Het down to earth gevoel op de boerderij, 60 paarden en de natuur waren een belangrijke basis.

Op een mooie lentedag kwamen er 2 mensen, zestigers schatte ik in, aanscheuren op een scootertje, vrolijk zwaaiend reden ze het erf op en vroegen of ik tijd had voor een gesprekje. Ze waren aan het touren en zagen de Tukkerij voor het eerst. De aanleiding voor het gesprekje was hun zoon, een man van rond de dertig die vaak opgenomen werd op een PAAZ en de rest van de tijd een geïsoleerd bestaan voerde op zijn appartementje, worstelend met zijn ziekte. Ze vroegen zich af of hij misschien een plek zou kunnen vinden bij de dagbesteding van de Tukkerij. Ik hield een betoog over visie, gelijkwaardigheid, aansluiten bij krachten, relatieopbouw en motivatie stimuleren die oprecht van binnenuit komt en niet is afgedwongen, gebaseerd op de eigen ervaringen en interesses van de persoon zelf. Lang verhaal kort; de zoon kwam een keer kijken en bleek een grote liefde voor dieren te hebben en kon op de zorgboerderij een welkome bijdrage leveren en aansluiting vinden zonder in te leveren op wie hij echt was. Een paar maanden later kwam het scootertje weer aanrijden, met dezelfde vrolijke zwaaiende ouders erop. Ze hadden weer een vraag; wat maakt dat onze zoon wel naar jullie toe wil en nooit overslaat terwijl er nog nooit iets is gelukt met dagbesteding, wat doen jullie anders? Weer haalde ik mijn stokpaard van stal, gelijkwaardigheid, samenwerken, oprechte interesse en nabijheid voor de ander en ondersteunen om te groeien waar iemand wil en kan groeien. En warmte, menselijkheid, authenticiteit, vrolijkheid, gezelligheid, presentie, actieve steun.

Het duurde niet lang of deze ouders vroegen mij of ik de kar van WOPiT wilde gaan trekken in het eerste jaar van het eerste wooncluster. Dat wilde ik maar al te graag, zelf vond ik na 35 jaar zorg verlenen als verpleegkundige en manager dat er veel moest veranderen in de bejegening van mensen met een (psychische) kwetsbaarheid. Maar ook dat er sowieso meer buiten kaders moest worden gedacht om maatwerk te leveren. We konden samen op zoek naar een nieuwe vorm van leven, wonen en werken. De Dieselstraat werd opgeleverd in juni 2011 en we zijn gestart als een ouderinitiatief met 16 huurders van een volwaardige woning  vanuit een PGB. De ouders vonden het belangrijk dat we een familiegevoel creëerden . Het woonteam bestond uit mezelf als meewerkende vestigingsleider en  2 begeleiders-herstelcoaches, bijgestaan door een locatie assistent planden en deden we alles in samenwerking met de huurders. We bouwden samen de Ikea kasten, kookten en aten vaak in de ontmoetingsruimte, sportten samen en gingen samen op vakantie. Lief en leed werd intensief gedeeld aan de stamtafel. Als het niet zo goed ging met iemand was er altijd wel een buur die kon bijstaan of contact met het woonteam opnam. Zelf was ik 7 dagen per week 24 uur bereikbaar voor alles. Iedereen in het veld keek sceptisch naar de nabijheid die we boden maar in de loop van de jaren verwierven we vertrouwen, we hadden keurige professionele ondersteuningsplannen waarbij de doelen gehaald werden. Men zag dat nabijheid werkte, waar dat in het begin door anderen werd weggezet als risicovol.  We zagen wonderen gebeuren, de herstelprocessen waren prachtig om te mogen meebeleven. Mensen hervonden hun waarde en kracht en bouwden een leven op binnen een hechte community met behoud van autonomie. In 2012 maakte ik een studiereis naar New York en bezocht daar vele organisaties die volledig werden gerund door ervaringsdeskundigen, dat gedachtengoed heb ik mee terug genomen naar de Dieselstraat en aan de huurders een presentatie gegeven. Men was onder de indruk, we besloten dat het ervaringswerk meer nadruk zou krijgen binnen WOPiT en de huurders wilden voortaan benoemd worden als members. Die titel werd in de projecten in Amerika veel gebruikt omdat dat gelijkwaardiger is, samen lid van dezelfde club, iedereen met een eigen inbreng en behoefte. Het was samen zoeken naar een vorm die werkte voor herstel en de eigen regie over het leven respecteerde. Members gingen zelf herstelcolleges geven en gingen ook mee op studiereizen om meer te kunnen betekenen voor de ander maar ook ten bate van het eigen herstel.  Zo konden we met alle ruimte tot 2015 ons wiel uitvinden en bereikten we ons doel vanuit spontaan samen durven doen en leren met respect voor professionele kaders.

Vanaf 2015 werden dingen anders, de WMO kwam met door anderen meebepaalde levensdoelen, het PGB verdween grotendeels, WOPiT breidde uit en was geen ouderinitiatief meer. Het familiegevoel maakte plaats voor een goede buren gevoel, een soort nabuurschap. We waren inmiddels HKZ gecertificeerd en moesten opereren binnen een berg van regels en bureaucratie. De spontaniteit kreeg minder ruimte maar de kernwaarden bleven overeind. Ook kwam er een scherpere grens tussen privé en werk, binnen de huidige setting en tijd is dat ook passender.

Nog steeds, met 6 woonlocaties en 5 verschillende financieringsvormen staat fier overeind dat we werken vanuit krachten en mogelijkheden, de werkrelatie is gebouwd op evenwaardigheid, vertrouwen, veiligheid en nabijheid, de regie en autonomie van de members staan hoog in het vaandel evenals deelnemen aan de maatschappij op welke wijze dan ook. De ontmoetingsruimten zijn warme, mooie ruimtes waar laagdrempelig contact altijd mogelijk is. Er zijn veel activiteiten binnen en buiten WOPiT locaties ter bevordering van herstel, participatie  en welzijn. De medewerkers zijn allemaal op zoek naar een manier  denken en doen die past bij het individu en gericht is op methodisch herstel van leven of behoud van dat herstel. Ervaringsdeskundigen spelen hierin een belangrijke rol. Gelukkig is binnen de hele GGZ inmiddels een andere wind gaan waaien en is onze werkwijze niet meer onderhevig aan kritiek maar zien we steeds meer om ons heen dat dit bij andere organisaties ook ten goede is ontwikkeld. Toch blijven we anders dan anderen, we moeten nog steeds vaak uitleggen waarom we het doen zoals we het doen. Wat het verschil is tussen gelijkwaardigheid en evenwaardigheid, het verschil tussen genezing en herstel, waarom een ervaringsdeskundige een volwaardige professional is en geen onbetaalde vrijwilliger, waarom we niet zo maar bij iemand naar binnen kunnen die zelf volwaardig huurder is bij een derde partij … Dat uitleggen doen we graag, ook op scholen worden we bijvoorbeeld gevraagd om lezingen te geven. Ik ben heel gelukkig dat er zo’n prachtige gezonde organisatie staat met 6 unieke woonclusters in Twente, waar de mensen in eerste plaats mensen onder elkaar zijn maar waarmee we ook op kwaliteit hoog scoren.

Een jaartje zou ik blijven om de boel op te zetten, we zijn inmiddels 13 jaar verder en in 2025 ga ik met pensioen… Het waren bijzonder waardevolle jaren waarin ik geleerd heb dat wonen met ondersteuning echt anders kan. Dat een droom van ouders zo maar werkelijkheid kan worden als je een lange adem hebt  vanuit een stevige overtuiging. Toch denk ik vaak met weemoed terug aan de eerste jaren, toen we de hemel mochten bestormen samen en er ook vaak situaties ontstonden waar ik nu nog het schaamrood van op de kaken krijg. Toch kan ik ook daar al lang hard om kan lachen omdat het soms bij het absurde af was en als leerervaring onvervangbaar. Het was soms durven vallen en opstaan maar altijd geweldig en het heeft uiteindelijk gewerkt en geleid tot een superplek voor members en medewerkers!

Charissa werkt sinds 3 jaar als herstelcoach bij WOPiT, aan de Dieselstraat in Hengelo. Voorheen heeft ze onder andere gewerkt in de gehandicaptenzorg en Jeugdzorg. Hier heeft ze verschillende plekken gezien waaronder de crisisopvang en intensieve behandelgroepen. In de coronaperiode kwam Charissa thuis te zitten en begon ze zich af te vragen welke richting ze op zou willen gaan. Het was al wel duidelijk dat ze op zoek wilde gaan naar een andere doelgroep. Tijdens het zoeken naar vacatures, kwam ze de vacature van WOPiT tegen. Dit was voor haar en haar omgeving nog een onbekende organisatie. Wel werd Charissa meteen enthousiast door de vacature en de gesprekken. De kennismaking met de Dieselstraat voelde meteen warm en huiselijk. Er kwam meteen naar voren dat je echt jezelf kan zijn en eerdere levenservaringen als krachten gezien worden in plaats van als risico's. Er sloten bij dit gesprek ook members aan en het onderlinge contact voelde gelijk prettig en evenwaardig.

Charissa noemt dat het werken bij WOPiT een stuk creativiteit vraagt en vrijheid brengt. Tijdens de werkdagen zijn er een aantal vaste afspraken; zoals de medicatiemomenten en de gezamenlijke momenten. Er wordt bijvoorbeeld dagelijks samen koffiegedronken en wekelijks samen gekookt en gegeten. De rest van de werkdagen wordt grotendeels ingevuld met afspraken met members, waar Charissa de eerst betrokken coach van is. Ze bespreekt samen met de members wanneer en hoe vaak deze afspraken ingepland worden en hoe de invulling hiervan eruitziet. Deze keren meestal wekelijks terug. De invulling van deze afspraken kan heel divers zijn. Dat is wat het werken bij WOPiT zo leuk maakt, aldus Charissa. Met de ene member gaat ze mee boodschappen doen en helpt ze mee met praktische taken. Met een andere member heeft ze Tai Chi lessen gevolgd, om de drempel naar het sporten te verlagen. Op deze manier creëer je samen met de members je eigen planning. Hierbij heb je samen de vrijheid om de momenten creatief in te vullen, zodat er volgens de methodiek van Krachtwerk aan de doelen gewerkt kan worden. Naast de vaste gezamenlijke- en eigen afspraken blijft er nog ruimte over voor vrije invulling op de dag zelf; bijvoorbeeld voor een member die behoefte heeft aan ventileren of het meegaan naar gesprekken bij andere organisaties. Ook voor de eigen taken die Charissa heeft, kan ruimte ingepland worden. Zo is ze stagebegeleider van twee collega's, richt ze zich op de financiën van de locatie en houdt ze zich in grote lijnen bezig met de medicatie aan de Dieselstraat. Er is daarnaast ruimte voor nog meer verdieping in onderwerpen waarin de interesse ligt in het werken met de members. Zo heeft Charissa met een aantal andere collega's binnen WOPiT een congres bijgewoond over hoarding.

Naast de grote afwisseling in het werken vindt Charissa het leuk dat ze veel leert van zowel collega's als members. Ook bevalt het werken binnen de zelfsturende teams goed. Er is een rode lijn in het werken binnen alle locaties van WOPiT, maar er wordt ook vrijheid ervaren om de Dieselstraat neer te zetten, zoals de members en collega's dat voor zich zien. Het bevalt daarnaast goed dat WOPiT een kleinschalige organisatie is. Charissa noemt vrijwel alle collega's van alle locaties te kennen. Er worden onder andere veel activiteiten organisatie breed aangeboden. De members en collega's werken daarbij echt samen, waardoor de even waardigheid goed naar voren komt. Zo is er een Wopitband gecreëerd en kan er wekelijks samen gesport worden tijdens de CrossFit training. Er trainen zowel members als collega's samen voor de 5 kilometer loop. Charissa noemt dat het erg gaaf is om te zien dat er op deze manier samen wat van gemaakt wordt!

Sinds de komst van Charissa aan de Dieselstraat, is er steeds meer een stabiel team ontstaan. Van de methodiek SRH is de omslag gemaakt naar Krachtwerk. Charissa maakt veel gebruik van het Krachtkompas. Dit is een werkblad om krachten en hulpbronnen in kaart te brengen. Hiermee bekijkt ze met de member waar iemands uitdaging ligt, waar degene aan wil werken en wat past bij deze persoon. Naast het kijken naar de krachten van members, wordt er ook gekeken naar de krachten van collega's. Deze krachten worden ingezet binnen het team, maar ook binnen de gehele organisatie. Zo wordt er aan de divisie van Ervaringsdeskundigheid steeds meer aandacht besteed. Charissa ziet dit als een heel mooi en belangrijk punt.

Tot slot noemt ze dat ze de waardering die ze krijgt in het werk, erg waardevol vindt. Dit is terug te zien in woorden en in attenties. Zo krijgen alle medewerkers van WOPiT rondom Kerst een persoonlijk geschreven kaart. Ze vindt het een compliment voor WOPiT dat hier op deze manier zoveel aandacht aan wordt besteed!

Marenthe woont nu bijna een jaar aan de Hop in Almelo. Het doet haar goed om binnen WOPiT te wonen. Ze noemt dat deze woonplek haar nu al verder gebracht heeft dan eerdere plekken. Dit komt met name omdat de coaches en members gelijkwaardig zijn. Marenthe noemt: “De coaches zijn echt mensen zoals wij. Grapjes mogen en kunnen gemaakt worden. Hierdoor kan ik meer mijzelf zijn”. Marenthe vindt daarnaast het contact met andere members erg prettig. Ze noemt: “Aan het begin vond ik het spannend om naar de gezamenlijke ruimte te gaan, maar nu ben ik er bijna elke dag te vinden. Ik werd door een andere member meegevraagd en voelde mij meteen op mijn plek. Je hoort er hier direct bij en daarom hoefde ik mij niet in de groep te mengen. Voor nu zit ik helemaal op mijn plek”.

Marenthe doet veel verschillende dingen, maar voor haar valt dit allemaal onder haar creativiteit. Ze schildert, tekent, haakt en tatoeëert. Het haken is nu haar grootste bezigheid. Marenthe noemt: “Dit is begonnen met het haken van een pannenlap en een kerstbal en nu kan ik eigenlijk alles maken”. Ze kan geen patronen lezen, maar maakt met eigen inzicht voorwerpen na die ze ziet bij anderen of tegenkomt op internet. Ze haakt veel voor mensen in haar omgeving. Marenthe: “Iedereen vindt het leuk om dingen te krijgen en ik vindt het leuk om dingen weg te geven. Vrijwel alles wat ik haak, geef ik aan anderen”. Hier haalt Marenthe voldoening uit. Ze is bijvoorbeeld eens door een vriendin gevraagd om babypakjes te maken. In de winkel waren er weinig leuke kleren te vinden in deze maat en dus is Marenthe aan de slag gegaan. Ze vindt het leuke aan zelf haken, dat je nergens hetzelfde vindt. Voor coach Marcel heeft ze een leeuw gemaakt. Hij wordt binnenkort vader en het thema voor de baby is Afrika. Als bedankje krijgt Marenthe wel eens wat bolletjes wol, waardoor ze weer aan de slag kan gaan met nieuwe projecten.

Naast het haken kan Marenthe haar creativiteit ook kwijt in het tekenen. Ze vertelt dat ze ooit bij een tattooshop aangenomen is om de ontwerpen uit te tekenen. Er is toen ook gevraagd of ze eens een tattoo wilde proberen te zetten. Dit zag Marenthe eerst niet voor zich, ze was tenslotte aangenomen voor het ontwerpen, maar is dit toch gaan proberen. Ze heeft de eerste tattoo op zichzelf gezet; dit is ook de regel in de tattoowereld noemt Marenthe. Haar collega’s waren positief verrast en konden niet geloven dat dit de eerste tattoo was die Marenthe zette, gezien het meteen al zo goed uitpakte. Ze is daarna aan de slag gegaan als leerling tatoeëerder. Hier is ze sinds de Coronaperiode als vaste baan mee gestopt. Ze vindt het nu wel leuk om af en toe eens een tattoo te zetten bij iemand in haar omgeving. Als mensen Marenthe vragen naar haar werk, laat ze de tattoos op haar been zien. “Mijn been is mijn portfolio”, noemt Marenthe. Bij zowel het haken als het tatoeëren vindt Marenthe het leuk om iets te creëren of te krijgen dat niemand anders heeft. Zo heeft ze ook met haar nichtjes van 6 en 10 afgesproken dat zij een eigen tattoo mogen zetten bij Marenthe.

Marenthe vindt het prettig om in alle rust op haar appartement bezig te gaan met haar creativiteit. Ze kan dan met een muziekje op, helemaal op gaan in haar eigen wereld. In haar appartement is haar creativiteit ook goed terug te zien. Ze houdt van het hebben van veel plantjes en hiervoor kan ze weer haakwerkjes maken voor om de potten heen. Daarnaast vindt ze het leuk om in de gezamenlijke ruimte creatieve activiteiten te ondernemen. Dit wordt meestal op de woensdagen georganiseerd. Marenthe noemt dat ze hier geregeld ook een extra handje kan helpen. Zo vroeg één van coaches of Marenthe haar uitleg kon geven over het maken van 3D kaartjes. Marenthe noemt dat ze het leuk vindt dat ze hiervoor gevraagd wordt. Marenthe: “Hierin komt ook mooi naar voren dat het niet gek is dat een member een coach kan helpen. Andersom krijgt Marenthe ook weer tips over andere creatieve activiteiten.

Niek is ook een member die met plezier woont aan de Javastraat. Hij draait al meer dan 20 jaar als DJ. Dit is begonnen door zijn hobby om naar muziek te luisteren van DJ's zoals Armin van Buren en Tiësto. Hij vond het hierbij interessant om zich te verdiepen in wat deze professie precies inhoudt en om uit te zoeken hoe hij dit zelf zou kunnen doen.  

Niek is als DJ begonnen met het draaien van platen en CD's. Hij had stapels CD's verzameld en hiermee de basis van het mixen kunnen leren. Het draaien van platen bleek wat ingewikkelder. Na ruim 10 jaar gewerkt te hebben vond hij het tijd om iets anders uit te proberen. Hij kwam tijdens zijn zoektocht uit bij zijn eerste midi controller. Hij sloot deze aan op zijn computer met een mengpaneel. Zijn hobby als DJ werd hierdoor wat makkelijker, omdat hij niet meer steeds alle torentjes met CD's mee hoefde te slepen. Het zoeken en verzamelen van nummers werd hierdoor ook een stuk gemakkelijker. Hij maakt gebruik van de website Beatport, waarin hij sinds eind 2017 muziek heeft verzameld. Inmiddels zit hij al aan de 1300 nummers.  

In de beginperiode luisterde Niek veel naar hardcore muziek; Thunderdome. Dit ging toen hij zich meer bezighield als DJ snel over naar trance en ook nog wel de harde stijlen in de muziek. Dit was ook de trend van die periode. Naarmate Niek meer ging draaien begon hij zijn eigen stijl te ontwikkelen. Hij is zich toen ook wat meer gaan richten op housemuziek, gezien dit meer toegankelijk is. Hij heeft hier nu al wat optredens mee gedaan en noemt dat hij zich dit 2 jaar geleden nog niet had kunnen voorstellen, gezien hij toen nog helemaal geen housemuziek in zijn collectie had. Sinds Niek aan de Javastraat is komen wonen heeft hij zijn eerste eigen grote set in beheer; zijn Pioneer set.  

Niek heeft zelf wel eens DJ-workshops gevolgd bij een school in Amsterdam, waar ze jaarlijks een open dag hebben. Niek heeft hier zowel de beginnende- als de gevorderde workshop gevolgd. Hierin vond hij veel herkenning bij de informatie en ervaring die hij zelf al had. Toch noemt hij hier altijd tips en tricks uit te kunnen halen om zijn werk nog beter te maken. Zelf is Niek ook DJ-workshops gaan geven bij bijna alle Wopit locaties. Aan members die hier nieuwsgierig naar zijn, geeft Niek uitleg over het werk als DJ. Dit was leuk om te doen, maar ook intensief om in te spelen op alle vragen en reacties van de members. Hij kijkt hier positief op terug en staat er altijd voor open om nog eens terug te komen op een locatie. Tijdens de workshops in Amsterdam werd vooral informatie gedeeld. Hierdoor heeft hij ontdekt dat je mondeling nog meer over kan brengen op mensen die de workshop volgen. Hij zou in het nieuwe jaar nog graag opnieuw workshops geven op de Wopit locaties, waar hij zichzelf nog meer richt op een passende en gestructureerde manier om kennis over het werk als DJ over te brengen.  

Niek is op dit moment bezig met het maken van eindejaarsmixen. Hier is hij elk jaar met passie mee bezig. Hij koopt jaarlijks van januari tot aan het eind van het jaar nieuwe muziek. In oktober/november begint hij dan met het maken van zijn eindejaarsmix. De eindejaarsmix van 2023 staat al klaar en deelt hij graag in dit blogbericht: 

https://drive.google.com/drive/folders/12YRCqabRjMoYfhcsq7vmi_fyU8oj7Jlo

Sietje woont vanaf de opening aan de locatie de Javastraat. Na een lange zoektocht naar een geschikte woonplek, zit ze hier nu helemaal op haar plek. Sietje vindt het wonen aan de Javastraat en de ondersteuning vanuit de Wopit prettig, omdat ze ervaart dat de member gelijk staat aan de coaches. Ze vindt het prettig dat ze hierin geen hiërarchie ervaart. Daarnaast is ze blij met haar nieuwe appartement en de gemakken die ze hiervan ervaart. Ze kan daarnaast terecht bij andere members voor hulp en gezelligheid. Sietje kookt graag samen met de andere members en de coaches.

Sietje heeft als hobby om creatief bezig te zijn. Ze vindt het leuk om te tekenen en te schilderen, maar het allerleukst vindt ze het maken van sieraden. Sietje volgt twee dagen per week dagbesteding bij galerie Noverture in Enschede. Hier kan ze bezig met haar passie om sieraden te maken. Deze zelfgemaakte sieraden worden verkocht bij de galerie. Ze maakt daarnaast mensen uit haar omgeving blij met haar zelfgemaakte sieraden. Sietje volgt daarnaast twee dagen per week dagbesteding in Losser, dit is gericht op het tekenen en schilderen. Sietje noemt dat ze gebeurtenissen verwerkt in schilderijen. Dit kunnen ook ingrijpende gebeurtenissen zijn, waarin Sietje een belangrijke rol heeft gehad. Sietje zegt: "Dit verwerken in kunst helpt voor mijn eigenwaarde, omdat ik die niet altijd heb.” Dit maakt dat Sietje erg veel steun ervaart door het maken van kunst en ook trots kan terugkijken op bepaalde gebeurtenissen. 

Sietje werkt de gebeurtenissen uit in schilderijen. Dit zorgt er ook voor dat ze door haar kunst kan terugblikken op bepaalde situaties. Dit is bijvoorbeeld te zien in het schilderij dat ze heeft gemaakt van de vliegtuigen van Vliegveld Twente, van de Lufthansa. Sietje was zo gefascineerd door deze vliegtuigen, omdat ze zelf ook in één van de vliegtuigen van deze luchtvaartmaatschappij is gevlogen vanuit Frankfurt naar China. Ze vond het daarom bijzonder om te zien dat deze vliegtuigen nu in Enschede staan. Sietje is trots op dit schilderij en noemt dat dit het mooiste werk van al haar kunst. 

Op donderdag 19 oktober vond het WOPiTfeest, voor alle members en collega's, plaats! Een gezellige avond waar ruim 100 WOPiT'ers aanwezig waren. Dit jaar vond dit feest plaats bij het Metropool in Hengelo. Collega Esther is met name betrokken geweest bij de organisatie van dit feest. Ze noemt: “Toen duidelijk was dat we beschikking konden krijgen over het Metropool, hadden we allemaal de gedachte om snel door te pakken, gezien dit een unieke locatie is. Na verschillende gesprekken gevoerd te hebben met het Metropool, moesten we nadenken over de invulling van de avond. Vanzelfsprekend wilden we de WOPiT band de kans geven voor een optreden en zijn we gaan nadenken hoe we het programma nog meer kunnen aanvullen".  

Naast het optreden van de WOPiT band, de band die bestaat uit een aantal collega's en members van WOPiT, heeft nog een member een deel van de avond voor de muziek gezorgd als DJ. Daarnaast zijn er onder andere een karikatuurtekenaar, een Hollandse zanger en een soort van photobooth geregeld. De karikatuurtekenaar, Thijs Wessels, bood de mogelijkheid aan alle members en collega's om een tekening van zichzelf te laten maken. Dit was een bijzondere ervaring en op deze manier heeft iedereen ook nog een mooie herinnering aan het WOPiTfeest! 

Esther noemt: "Voor een grote groep mensen is het altijd lastig om het iedereen naar zijn zin te maken. Daarom hebben we bewust gezorgd voor afwisselende muzikale invulling, door het aanbieden van de DJ, de band en een Hollandse zanger. Dit zorgde voor een goede polonaise als afsluiter van het feest! Ook het aanbod van eten tijdens het buffet was erg gevarieerd, met als hoogtepunt het ijsbuffet van Van der Poel. Daarnaast was er een ruimte geregeld, zodat mensen tussen alle activiteiten door nog even wat rust konden nemen.”  

Door het aanbod van activiteiten binnen WOPiT, wordt er steeds meer contact gelegd tussen collega's en members van verschillende locaties. Deze verbinding was op het feest ook goed terug te zien. We blikken terug op een mooie avond! 

In de maanden augustus en september zijn er voor alle collega's en members van WOPiT activiteiten georganiseerd onder de noemer "Summer Vibes". Onder andere; suppen, kanoën, klimmen, een bootcamp en een DJ-workshop kwamen voorbij. Collega Kris heeft samen met een aantal andere collega's en members de Summer Vibes mogen organiseren. 

Kris is sinds juli van dit jaar actief als vrijwilliger bij Stichting WOPiT. Ze heeft destijds niet op een bestaande functie gesolliciteerd, omdat ze nog aan het re-integreren is. Samen werd gekeken naar wat haar rol binnen WOPiT zou gaan worden. Ze heeft in het verleden de opleiding Sport & Bewegen gevolgd en op verschillende stageplekken activiteiten georganiseerd. Vanuit het management werd aangegeven dat ze graag een activiteitenprogramma wilden creëren voor de zomer en dat ze nog wel iemand konden gebruiken om dit te coördineren. Zo is het idee van de Summer Vibes en de rol van Kris ontstaan. 

We vroegen aan Kris welke activiteiten haar het meest zijn bijgebleven. Kris noemt: “Zelf vond ik vooral het suppen en het klimmen erg leuk. Dit komt doordat dit soort activiteiten mij persoonlijk aanspreken, maar ook omdat ik het erg mooi vond om te zien hoe de members en coaches uit hun comfortzone durfden te stappen. Voor sommigen waren juist deze activiteiten erg spannend. Het is bewonderingswaardig om te zien dat deze members en coaches de uitdaging aan durven te gaan en zo een overwinning voor zichzelf behalen. Daarnaast heb ik erg genoten van het plezier van de members en coaches en de onderlinge interacties.” 

Vanuit de members en collega's kregen we veel positieve reacties en succeservaringen te horen. Ook aan Kris vroegen we om terug te kijken op de Summer Vibes en de succeservaringen zij hier gezien heeft. Ze noemt: "Het opzetten van de Summer Vibes bracht soms een gevoel van overweldiging met zich mee. Alles was nieuw voor mij en ik moest zowel de organisatie als de mensen nog leren kennen. Gelukkig voelde ik mij vanaf het begin heel welkom en mijn collega's waren zeer meedenkend en behulpzaam. Samen zijn we erin geslaagd om van de Summer Vibes een succes te maken!  
Tijdens de Summer Vibes heb ik ook hele mooie succeservaringen gezien bij de members. Het is prachtig om te zien hoe zij buiten hun comfortzone durven te treden. Voor sommigen betekende dit het overwinnen van hoogtevrees door deel te nemen aan het klimmen. Voor anderen was dit het deelnemen aan een activiteit, ondanks zenuwen over het omgaan met anderen die ze nog niet goed kenden of de vele prikkels waar ze mee te maken kregen. Daarnaast zijn er een aantal members die zelf een workshop hebben gegeven of hun muzikale talenten hebben laten horen. Wat ik eveneens als zeer waardevol heb ervaren, is dat Summer Vibes members van verschillende locaties heeft samengebracht, wat naar mijn mening het gevoel van verbondenheid binnen WOPiT heeft versterkt.” 

De Summer Vibes waren op veel verschillende vlakken dus een groot succes. Er werd nagedacht over hoe we dit de komende maanden op een iets rustiger tempo kunnen voortzetten. Hier gaat Kris ook weer een rol in spelen, ze noemt: “Ik ben heel dankbaar voor de kans die mij geboden is en voor de hulp die ik zowel van mijn collega's als de members van WOPiT heb ontvangen. Bovendien hebben de Summer Vibes mij de gelegenheid gegeven om in korte tijd verschillende aspecten van WOPiT te ontdekken en om in contact te komen met een groot deel van de members en coaches. Wat ik meeneem voor het vervolg van de Summer Vibes is het besef dat door gewoon ergens te beginnen en hulp te vragen wanneer dit nodig is, je veel meer kunt bereiken dan je aanvankelijk zou denken. Ik heb veel zin in het vervolg van de Summer Vibes en heb er alle vertrouwen in dat we er samen opnieuw een groot succes van zullen maken!” 

We zijn Kris erg dankbaar voor al haar inzet en enthousiasme! Inmiddels is bekend gemaakt dat de Summer Vibes verder gaat onder de noemer van Indian Summer. Het programma voor de komende maanden is hiervoor bekend gemaakt. Hierin keert de koudwaterdip weer met regelmaat terug. Ook zijn er nieuwe activiteiten zoals een herfstwandeling, poolen, een pubquiz en bowlen. Ook gaat WOPiT weer meedoen aan het volleybaltoernooi in December. We hopen de komende maanden weer veel succeservaringen te behalen! 

Het gebouw van de locatie Geerdinksweg lag jaren op een braakliggend terrein. Daarna zijn er op dit terrein een lange tijd werkzaamheden uitgevoerd, om een hele nieuwe woonwijk op te zetten. Deze werkzaamheden zijn nu zo goed als klaar. Dit maakt dat de members van de Geerdinksweg weer het gevoel hebben echt in een wijk te wonen. 

De behoefte om contact te leggen met de nieuwe buren was er wel, maar hoe deze eerste stap gezet kan worden, bleef enige tijd de vraag. Tot werd bedacht dat de buren uitgenodigd konden worden voor een kennismaking, op de nationale burendag op zaterdag 23 september. Hiervoor is een mooie flyer gemaakt, die wel bij 100 buren in de brievenbus is gedaan. Er is een springkussen voor de kinderen geregeld en de hapjes en drankjes werden verzorgd. De collega's en members van de Geerdinksweg waren er helemaal klaar voor. Wel was het nog spannend of er bij de buurt wel dezelfde interesse zou liggen. Niemand had een idee op hoeveel mensen we konden rekenen. Op de uitnodiging werd 14.00 uur als begintijd van de kennismaking genoemd en kort daarna kwam er al een hele groep met buren de tuin in gelopen. Iedereen reageerde erg enthousiast en positief op de uitnodiging. Een aantal buren hadden zelfs een mooie plant meegenomen als cadeautje voor in de gezamenlijke ruimte. 

Er was veel interesse in "het witte gebouw”; wie hier wonen, vanuit welke organisatie en wat de coaches hier nou precies doen. Hierdoor werd ook al snel duidelijk dat deze kennismaking en kennisoverdracht nodig was, om toch bestaande vooroordelen en stigma's uit de weg te gaan. Een aantal members vonden het leuk om hun appartement te laten zien aan de buren en kregen hier erg leuke reacties op. Veel mensen waren verbaasd dat de members een eigen appartement hadden en dat deze dan ook nog zo groot was. De collega's en members hebben op deze middag met elkaar een realistisch beeld kunnen schetsen van het wonen en werken binnen stichting WOPiT. Daarnaast was er ook wederzijdse herkenning, werden er gegevens uitgewisseld met elkaar en afspraken gemaakt om contact te houden. Het was een geslaagde dag en zeker voor herhaling vatbaar. 

Zelfstandig wonen, maar tegelijkertijd ook kunnen deelnemen aan gezamenlijke- en herstelgerichte activiteiten, typeert WOPiT. Zo is er de mogelijkheid binnen de verschillende locaties van WOPiT om gezamenlijk te koken en te eten. De members die hier behoefte aan hebben en waarvan de ondersteuningsvraag hier ligt, kunnen hieraan deelnemen. Mocht een member het koken liever zelfstandig of 1 op 1 met een coach willen oppakken, dan is deze mogelijkheid er ook. “Het gezamenlijk eten binnen WOPiT is opgezet omdat er members waren die niet konden koken of dit niet deden. De eerste insteek was het aanbieden van een gezonde maaltijd. Daarnaast om regelmaat aan de dag te geven; 17.00 uur gezamenlijk eten” noemt collega Jessica. Zij ondersteunt aan de Geerdinksweg bij de maaltijden. 

Aan de Geerdinksweg wordt er op maandag-, dinsdag- en donderdagavond gezamenlijk gegeten. De animo hiervoor is in de laatste maanden erg toegenomen. Hierdoor zitten er regelmatig 10 members samen aan tafel. Members kunnen zelf kiezen of en hoe vaak ze per week willen deelnemen aan de gezamenlijke maaltijd. Jessica noemt: “Ik vind het belangrijk dat de members een gezonde maaltijd hebben. En dat het leuk, gezellig en ontspannen is aan tafel. Dat ze ook echt van de maaltijd kunnen genieten en samen zijn”. Eric is dit jaar aan de Geerdinksweg komen wonen en eet elke dinsdag mee met de gezamenlijke maaltijd. Hij kon verschillende redenen noemen om hierbij aan te sluiten. “Voor de gezelligheid; het geeft een familiegevoel om steeds met dezelfde groep aan tafel te zitten en samen te eten. Ik ben vaak alleen, dan is het fijn om even samen te kunnen zijn. Het is ook fijn dat de mogelijkheid er is om hierbij aan te sluiten en daarna weer naar mijn eigen appartement te kunnen gaan. Ik vind het ook goed voor mijn gezondheid, om mijn eetritme in stand te houden. Daarnaast is het een mooie manier om kennis te maken met de andere members”. Middels een kookschema wordt bepaald welke member kookt. Collega Jessica ondersteunt hierbij en bij het doen van de boodschappen. Eric “Ik vind het leuk om samen met Jessica voor de groep te koken. Ik kan zelfstandig ook koken, maar ik krijg van haar tips en nieuwe ideeën. Ik vind het leuk om voor de anderen te koken en daarna het eten te serveren. Ik ben trots op hun waardering voor het eten dat ik gekookt heb. Het gezamenlijk eten is goed voor mijn dagritme en stimuleert de ontwikkeling van mijn eetpatroon.”  

Hoe waardevol het kan zijn, om weer op de fiets te stappen. 

Romkje, member van de Geerdinksweg, heeft als grote wens om weer te kunnen fietsen. Dit heeft ze een aantal jaar niet meer gedaan, door onder andere problemen met haar zicht en verschillende operaties hieraan. Nu dit achter de rug is, brak het moment aan om weer dingen op te kunnen pakken, zoals het fietsen. Ze vindt het erg belangrijk om weer te gaan fietsen. "Ik wil niet afhankelijk zijn van het vervoer van anderen. Ik wil deze vrijheid weer terug.” Toch is het lastig om na een lange tijd weer zo op de fiets te stappen. Samen werd er nagedacht hoe dit op een laagdrempelige manier toch vormgegeven kan worden.  

Herstelcoach Bauke werd gemotiveerd om hier samen met Romkje mee aan de slag te gaan. Hij noemt: "Ik denk dat beweging goed is voor iedereen. Het maakt niet uit hoe ver, hoe snel, mentaal of fysiek! Als je maar in beweging bent, kom je ergens.” Hij kwam met het idee om hiervoor een duofiets in te zetten. Het fietsen op een duofiets is minder spannend, omdat je het samen kan doen en je je niet hoeft te focussen op het bewaren van je evenwicht. Hij noemt: “Wanneer een member dan tussendoor vertelt dat het fietsen op een duo-fiets haar leuk lijkt, verken ik graag de mogelijkheden. In onze omgeving vond ik dan ook een collega-zorginstelling, die zo vriendelijk was om dit ons te laten proberen.”  
 
Romkje was ook enthousiast. En enkele weken geleden hebben zij deze duofiets mogen lenen. Nu kon de wens van Romkje echt in vervulling worden gebracht. Het was een mooie zonnige dag en hoewel het fietsen eerst even spannend was, werd er daarna vooral genoten! Romkje kan niet wachten om dit nog eens te gaan doen en dit hopelijk in de toekomst uit te bouwen door zelfstandig op de fiets te gaan. Voor nu is deze succeservaring in ieder geval al binnen! 

Bauke kijkt hier tevreden op terug. Hij noemt: "Het was erg gezellig en leuk om te doen. Romkje herhaalt meerdere keren hoeveel lol ze erin had en dat maakt het voor mij dan ook meer dan geslaagd.” Daarnaast is deze ervaring mooi om mee te nemen voor in andere situaties. "Wanneer je open staat voor deze signalen en de wil er is, zijn er altijd wel mogelijkheden te vinden. In dit geval kostte het helemaal niks. Terwijl beleving en ervaring, hoe klein dan ook, onwijs waardevol zijn!” 

Romkje kan ook met een goed gevoel terugkijken. "Ik wilde heel graag naar MS Mode voor een spijkerbroek. Ik wilde ook graag naar de markt. Dit had ik nog helemaal niet gezien na de verbouwing. En ik vond het zo mooi, dat ik de tranen in mijn ogen had staan. Het fietsen heeft mij heel veel plezier opgeleverd. Je telt op deze manier weer mee met de wereld. Je ziet mensen om je heen die ook aan het fietsen zijn. Aan het begin vond ik elke bocht wel doodeng, maar uiteindelijk durfde ik zelf mijn handen even los te laten!” 

Stichting WOPiT heeft als missie het bevorderen van (woon)mogelijkheden voor mensen met een psychiatrische kwetsbaarheid en het bevorderen van hun participatie in de maatschappij. De woon- en zorgvisie van Stichting WOPiT is gericht op het zo zelfstandig mogelijk wonen en leven in kleinschalige woonclusters met een gemeenschappelijke ruimte binnen een “huiselijke” sfeer. De begeleiding is gericht op herstel- en participatie.

TriplePro logo
linkedin facebook pinterest youtube rss twitter instagram facebook-blank rss-blank linkedin-blank pinterest youtube twitter instagram